| |||
| |||
|
Egzamin na prawo jazdy Przystępując do egzaminu państwowego osoba ubiegająca się o prawo jazdy składa w jednostce uprawnionej do jego przeprowadzania następujące dokumenty:
Warunkiem przystąpienia do egzaminu jest: posiadanie przez osobę zgłaszającą się na egzamin odpowiedniej sprawności fizycznej i psychicznej, ustalenie przez egzaminatora tożsamości osoby zgłaszającej się na egzamin na podstawie posiadanego przez nią dowodu osobistego, tymczasowego dowodu osobistego, karty stałego pobytu lub paszportu. Egzamin Teoretyczny
Znaki ostrzegawcze... Ostrzegają one osoby kierujące pojazdami o miejscach na drodze, w których występuje lub może występować niebezpieczeństwo. Znaki te zobowiązują kierującego pojazdem do zachowania szczególnej ostrożności. Znaki ostrzegawcze mogą być dodatkowo opatrzone tabliczkami precyzującymi znaczenie danego znaku. . Znaki zakazu... Informują one o zakazie ruchu bądź o jego ograniczeniach na określonym obszarze. Obowiązują one tylko na drodze, na której są umieszczone. Znaki zakazu dodatkowo mogą być opatrzone tabliczkami precyzującymi ich znaczenie. Znaki nakazu... Znaki te wskazują kierującemu jak powinien się zachować w miejscu, do którego się zbliża. Znaki nakazujące kierunek jazdy mogą być umieszczone na przedłużeniu osi jezdni (drogi) lub na samej jezdni (drodze). Znaki Informacyjne... Informują one o sposobie prowadzenia pojazdu lub o obiektach znajdujących się w pobliżu drogi. Znaki informacyjne mogą być umieszczane po obu stronach jezdni, na przedłużeniu osi jezdni lub także ponad jezdnią. W przypadku, gdy znak zawiera zalecenia dotyczące sposobu kierowania pojazdem, należy się do nich stosować. Niektóre znaki mogą być dodatkowo uzupełniane tabliczkami precyzującymi ich znaczenie. Znaki kierunku i miejscowości... Znaki te mają na celu ułatwienie kierującym poruszania się po drogach. Wskazują one drogi lub szlaki drogowe do poszczególnych miast, wsi, dzielnic czy innych obiektów. Znaki uzupełniające... Znaki te zawierają informacje ułatwiające orientację uczestnikom ruchu drogowego. Znaki drogowe poziome... Znaki te przedstawione są jako linie, bądź symbole namalowane na jezdni. Występują one w kolorze białym lub żółtym. Barwy żółtej używa się podczas czasowych zmian spowodowanych np. robotami drogowymi. Obowiązuje ona przed oznakowaniami barwy białej. Oznacza to, że kierujący w pierwszej kolejności powinni stosować się do znaków barwy żółtej. Znaki drogowe poziome nakazują kierującemu korzystać z drogi zgodnie ze znaczeniem tych znaków. Sygnały świetlne... Sygnalizacja świetlna do kierowania ruchem używa świateł o kolorach: Czerwony (Stój), Żółty ( Uwaga) i Zielony (Jedź) W przypadku, gdy obok sygnalizatora jest umieszczony zielony sygnał w postaci strzałki (s-2a i s-2b), a sygnalizator emituje sygnał czerwony, to na skrzyżowaniu dozwolone jest skręcanie w najbliższą drogę we wskazanym strzałką kierunku wtedy, gdy po drodze poprzecznej, na której ruch jest otwarty, nie poruszają się piesi lub pojazdy, którym skręcający mógłby utrudnić ruch. Sygnalizator może nadawać sygnały tylko dla jednego lub dwóch kierunków ruchu. Wtedy na sygnalizatorze sygnał zielony ma postać zielonej strzałki, a na sygnałach żółtym i czerwonym strzałki mają barwę czarną. Sygnały, które nadaje taki sygnalizator oznaczają bezwarunkowe zezwolenie na ruch w kierunku oznaczonym przez strzałki. Podczas wyświetlania zielonej strzałki, na wskazanym kierunku ruchu nie powinno być innych uczestników, poruszających się w kolizyjnych kierunkach. Sygnał Czerwony - oznacza zakaz wjazdu na skrzyżowanie. Jeżeli wraz z sygnałem czerwonym nadawany jest sygnał żółty, oznacza to, że zaraz po nich będzie nadawany sygnał zielony. Jeżeli na skrzyżowaniu wraz z sygnałem czerwonym nadawany jest sygnał zielony w postaci strzałki w lewo lub w prawo, dozwolone jest skręcanie w kierunku oznaczonym strzałką w najbliższą drogę na tym skrzyżowaniu. Skręcać można tylko wtedy, gdy na drodze, na której ruch jest otwarty nie poruszają się w danym momencie inne pojazdy lub piesi. Sygnał Zielony - zezwala kierującemu na wjazd na skrzyżowanie. Sygnał ten zabrania wjazdu na skrzyżowanie, jeżeli utrudniłoby to opuszczenie jezdni pieszym, którzy wkroczyli na nią podczas sygnału zielonego. Zabrania się również wjazdu na skrzyżowanie, gdy sytuacja na skrzyżowaniu lub za nim nie pozwoliłaby na jego opuszczenie przed zakończeniem nadawania sygnału zielonego. Stosowane są dla dokładniejszego sprecyzowania działania znaków drogowych. DOZWOLONE PRĘDKOŚCI 
1. Prędkość dopuszczalna pojazdu lub zespołu pojazdów na obszarze zabudowanym w godzinach 5.00-23.00 wynosi 50 km/h, z zastrzeżeniem ust. 2. 1a. Prędkość dopuszczalna pojazdu lub zespołu pojazdów na obszarze zabudowanym w godzinach 23.00-5.00 wynosi 60 km/h, z zastrzeżeniem ust. 2. 2. Prędkość dopuszczalna pojazdu lub zespołu pojazdów w strefie zamieszkania wynosi 20 km/h. 3. Prędkość dopuszczalna poza obszarem zabudowanym, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5, wynosi w przypadku: 1) samochodu osobowego, motocykla lub samochodu ciężarowego o dopuszczalnej masie całkowitej nie przekraczającej 3,5 t: a) na autostradzie -130 km/h, b) na drodze ekspresowej dwujezdniowej -110 km/h, c) na drodze ekspresowej jednojezdniowej oraz na drodze dwujezdniowej co najmniej o dwóch pasach przeznaczonych dla każdego kierunku ruchu - 100 km/h, d) na pozostałych drogach - 90 km/h; 2) zespołu pojazdów lub pojazdu niewymienionego w pkt 1: a) na autostradzie, drodze ekspresowej lub drodze dwujezdniowej co najmniej o dwóch pasach przeznaczonych dla każdego kierunku ruchu - 80 km/h, b) na pozostałych drogach - 70 km/h. 4. Dopuszczalna prędkość autobusu spełniającego dodatkowe warunki techniczne określone w przepisach, o których mowa wart. 66 ust. 5, na autostradzie i drodze ekspresowej wynosi 100 km/h. 5. (skreślony). 6. Prędkość dopuszczalna niektórych pojazdów, z zastrzeżeniem ust. 2, wynosi: 1) ciągnika rolniczego (również z przyczepą) - 30 km/h; 2) pojazdu z urządzeniem wystającym do przodu więcej niż 1,5 m od siedzenia dla kierującego - 30 km/h na obszarze zabudowanym i 60 km/h poza obszarem zabudowanym; 3) motocykla (również z przyczepą) i motoroweru, którymi przewozi się dziecko w wieku do 7 lat - 40 km/h. Przekroczenie dozwolonej prędkości wynikającej z normy ogólnej stanowi wykroczenie z art. 97 k.w. Naruszenie obowiązku można ustalić za pomocą: przyrządu radarowego, przyrządu laserowego, prędkościomierza kontrolnego. Przyrząd radarowy emituje wiązkę fal elektromagnetycznych w kierunku zbliżonym do równoległego lub skośnym do kierunku ruchu pojazdu. Zasada pomiaru prędkości poruszającego się pojazdu oparta jest na wykorzystaniu zmian częstotliwości fal elektromagnetycznych odbitych od ruchomych obiektów. Przyrząd laserowy emituje promieniowanie laserowe. Mierząc czas powrotu odbitych od pojazdu impulsów, wykonuje pomiary odległości do pojazdu, a następnie na podstawie serii pomiarów odległości i czasu wyznacza prędkości pojazdu. Prędkościomierz kontrolny wykonuje pomiar i wskazanie prędkości pojazdu, w którym jest zainstalowany, oraz pośrednio pojazdu kontrolowanego, a także pomiar prędkości tego pojazdu na podstawie pomiaru czasu przebycia przez niego odcinka drogi wyznaczonego przez przetworniki lub za pomocą cyfrowej kamery wizyjnej. 
|
z dnia 27 października 2005 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów2) Na podstawie art. 115 ust. 1 pkt 1-4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908, z późn. zm.3)) zarządza się, co następuje: Przepisy ogólne 1.Rozporządzenie określa: 1) wymagania w stosunku do podmiotów prowadzących szkolenie w zakresie wyposażenia dydaktycznego, warunków lokalowych, placu manewrowego i pojazdów przeznaczonych do szkolenia; 2) wymagania w stosunku do podmiotów prowadzących egzaminy państwowe w zakresie wyposażenia, warunków lokalowych, placu manewrowego i pojazdów przeznaczonych do egzaminowania; 3) program szkolenia osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi, tramwajami oraz kandydatów na instruktorów i egzaminatorów; 4) warunki i tryb: a) uzyskiwania uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi i tramwajami, szkolenia i egzaminowania osób ubiegających się o te uprawnienia lub podlegających sprawdzeniu kwalifikacji oraz wzory dokumentów z tym związanych, b) szkolenia i egzaminowania kandydatów na instruktorów i egzaminatorów, pracy komisji egzaminacyjnych oraz wzory dokumentów z tym związanych. 2. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o: 1) ustawie - rozumie się przez to ustawę z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym; 2) pozwoleniu - rozumie się przez to pozwolenie do kierowania tramwajem, o którym mowa w art. 95 ust. 1 ustawy; 3) kierowniku ośrodka szkolenia kierowców - rozumie się przez to przedsiębiorcę, dowódcę jednostki wojskowej, szefa jednostki resortu spraw wewnętrznych prowadzących ośrodek szkolenia kierowców oraz dyrektora szkoły prowadzącej programowe szkolenie kandydatów na kierowców lub osobę przez nich wyznaczoną; 4) ośrodku egzaminowania - rozumie się przez to wojewódzki ośrodek ruchu drogowego oraz przedsiębiorstwo komunikacji publicznej, o których mowa w art. 109 ust. 2 ustawy. Rozdział 2 Ośrodek szkolenia kierowców 3.1. Szkolenie osób ubiegających się o wydanie uprawnienia do kierowania pojazdami może prowadzić przedsiębiorca, jednostka wojskowa, jednostka resortu spraw wewnętrznych oraz szkoła, która posiada: 1) w zakresie warunków lokalowych: a) oznaczony nazwą i adresem ośrodka lokal biurowy przeznaczony do obsługi osób i przechowywania dokumentacji związanej z prowadzeniem szkolenia kierowców, b) co najmniej jedną salę: - o powierzchni nie mniejszej niż 25 m2, - wyposażoną w stoliki i miejsca siedzące dla każdej osoby biorącej udział w szkoleniu, - oświetloną, ogrzewaną i przewietrzaną, - odizolowaną od innych pomieszczeń, c) toaletę zlokalizowaną w pobliżu sali, o której mowa w lit. b; 2) utwardzony plac manewrowy wyłączony z ruchu pojazdów innych niż przeznaczone do nauki jazdy, umożliwiający wykonanie każdego z zadań przewidzianych do wykonania na placu manewrowym na egzaminie państwowym (z wyjątkiem ruszania na wzniesieniu), o powierzchni: a) co najmniej 120 m2 - przy szkoleniu w zakresie prawa jazdy kategorii A, A1, B, B1, b) co najmniej 180 m2 - przy szkoleniu w zakresie prawa jazdy kategorii C, C1, D, D1, B+E, C+E, C1+E, D+E, D1+E lub T - wyposażony w pachołki i tyczki o łącznej wysokości co najmniej 2 m, c) umożliwiającej jazdę tramwajem na odcinku o długości co najmniej 100 m - przy szkoleniu w zakresie pozwolenia; 3) co najmniej jeden pojazd: a) dopuszczony do ruchu, b) przystosowany do nauki jazdy, c) spełniający wymagania określone w przepisach w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia - w zakresie każdej z kategorii prawa jazdy określonej w zaświadczeniu o wpisie do rejestru działalności regulowanej będącej zakresem szkolenia; 4) wyposażenie dydaktyczne odpowiadające obowiązującemu stanowi prawnemu i poziomowi techniki, zawierające co najmniej: a) tablicę do pisania, b) makietę lub programy komputerowe umożliwiające symulowanie sytuacji na drodze, c) tablice poglądowe z zakresu szkolenia, programy komputerowe lub filmy wideo prezentujące: zasady bezpiecznego poruszania się w ruchu drogowym, zasady kierowania pojazdem, podstawowe czynności kontrolno-obsługowe i zasady udzielania pierwszej pomocy ofiarom wypadku, d) obowiązujące teksty aktów prawnych z zakresu ruchu drogowego i warunków używania pojazdów, e) urządzenia umożliwiające korzystanie z pomocy określonych w lit. b i c. 2. Podmioty, o których mowa w ust. 1, z wyjątkiem szkoły, prowadzą szkolenie w ośrodkach szkolenia kierowców. 3. Jeżeli w sali, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b, prowadzone jest szkolenie jednocześnie dla więcej niż 20 osób, to powierzchnię tej sali zwiększa się o 1 m2 - dla każdej szkolonej osoby powyżej 20. 4. Jeżeli z placu manewrowego, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, korzysta w trakcie szkolenia jednocześnie więcej niż jeden pojazd, to powierzchnię określoną: 1) w ust. 1 pkt 2 lit. a, zwiększa się o co najmniej 50 m2, dla każdego dodatkowego pojazdu; 2) w ust. 1 pkt 2 lit. b, zwiększa się o co najmniej 100 m2, dla każdego dodatkowego pojazdu. 5. Pojazdy wykorzystywane do prowadzenia szkolenia powinny: 1) spełniać wymagania, o których mowa ust. 1 pkt 3; 2) być oznaczone nazwą i adresem ośrodka szkolenia kierowców umieszczonymi na zewnętrz pojazdu na jego prawej i lewej stronie - z wyjątkiem motocykli, przyczep i tramwajów; litery i cyfry występujące w napisie powinny mieć wysokość co najmniej 6 cm. 6. Przepisów ust. 5 pkt 2 nie stosuje się do ośrodków szkolenia kierowców prowadzonych przez jednostki wojskowe oraz jednostki resortu spraw wewnętrznych. 4. Plac, o którym mowa w 3 ust. 1 pkt 2, powinien posiadać nawierzchnię asfaltową, betonową lub kostkową. Rozdział 3 Szkolenie osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami 5.1. Osoba ubiegająca się o prawo jazdy lub pozwolenie podlega szkoleniu, które obejmuje: 1) szkolenie podstawowe - przed przystąpieniem po raz pierwszy do egzaminu państwowego, w zakresie określonej kategorii prawa jazdy lub pozwolenia; 2) szkolenie dodatkowe - każdorazowo po trzykrotnym kolejnym uzyskaniu negatywnego wyniku z części teoretycznej lub odpowiednio z części praktycznej egzaminu państwowego; 3) szkolenie uzupełniające - przeprowadzane na wniosek osoby szkolonej. 2. Szkolenie: 1) podstawowe i dodatkowe przeprowadza się zgodnie z programem szkolenia kandydatów na kierowców lub motorniczych określonym w załączniku nr 3 do rozporządzenia; 2) uzupełniające - przeprowadza się w zakresie ustalonym przez osobę szkoloną i kierownika ośrodka szkolenia kierowców. 3. Nie wymaga się ukończenia szkolenia podstawowego od osób ubiegających się o prawo jazdy kategorii: 1) B lub B1 -jeżeli posiadają prawo jazdy kategorii C lub D; 2) B - jeżeli posiadają prawo jazdy kategorii B z ograniczeniem do prowadzenia tylko pojazdów z automatyczną skrzynią biegów. 6. 1. Szkolenie podstawowe lub dodatkowe może rozpocząć osoba, która posiada: 1) wymagany przepisami ustawy wiek; 2) orzeczenie lekarskie o braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem; 3) pisemną zgodę rodziców lub opiekunów, jeżeli nie ukończyła 18 lat; 4) zaświadczenie o uzyskaniu pozytywnego wyniku egzaminu państwowego w zakresie prawa jazdy kategorii B albo prawo jazdy kategorii B - jeżeli zakres szkolenia obejmuje prawo jazdy kategorii C, C1, D lub D1; 5) zaświadczenie o ukończeniu szkolenia i uzyskaniu pozytywnego wyniku egzaminu państwowego w zakresie prawa jazdy kategorii B, C, C1, D lub D1 albo prawo jazdy kategorii B, C, C1, D lub D1 - jeżeli zakres szkolenia obejmuje odpowiednio prawo jazdy kategorii B+E, C+E, C1+E, D+E lub D1+E. 2. Szkolenie uzupełniające może rozpocząć osoba, która posiada wydane zaświadczenie o ukończeniu szkolenia podstawowego lub dodatkowego i nie przystąpiła do egzaminu państwowego na prawo jazdy lub go nie zdała. 3. Przepisów ust. 1 pkt 4 i 5 nie stosuje się do żołnierzy zasadniczej służby wojskowej. 4. Ośrodek szkolenia kierowców prowadzony przez przedsiębiorcę przyjmując osobę na szkolenie podstawowe, dodatkowe lub uzupełniające: 1) sprawdza czy osoba spełnia warunki określone odpowiednio w ust. 1 lub 2; 2) wpisuje ją do książki ewidencji osób szkolonych, której wzór określa załącznik nr 1 [1] do rozporządzenia; 3) przydziela jej instruktora prowadzącego; 4) wydaje jej kartę przeprowadzonych zajęć przed rozpoczęciem zajęć: a) teoretycznych albo b) praktycznych - jeżeli zakres szkolenia obejmuje wyłącznie zajęcia praktyczne. 5. Ośrodek szkolenia kierowców prowadzony przez jednostkę wojskową lub jednostkę resortu spraw wewnętrznych przyjmując osobę na szkolenie podstawowe, dodatkowe lub uzupełniające: 1) sprawdza czy osoba spełnia warunki określone odpowiednio w ust. 1 lub 2; 2) wpisuje ją do książki ewidencji osób szkolonych; 3) przydziela jej instruktora prowadzącego; 4) wpisuje ją do dziennika przeprowadzonych zajęć; 5) wydaje jej kartę przeprowadzonych zajęć przed rozpoczęciem szkolenia praktycznego. 6. Szkoła rozpoczynając zajęcia szkolne dla uczniów: 1) sprawdza czy osoba spełnia warunki określone odpowiednio w ust. 1 lub 2; 2) wpisuje ją do książki ewidencji osób szkolonych; 3) przydziela jej instruktora prowadzącego; 4) wpisuje ją do dziennika przeprowadzonych zajęć; 5) wydaje jej kartę przeprowadzonych zajęć przed rozpoczęciem szkolenia praktycznego. 7. Wzór karty przeprowadzonych zajęć określa załącznik nr 2 do rozporządzenia. 7. 1. Przeprowadzenie poszczególnych zajęć teoretycznych i praktycznych jest potwierdzane w karcie przeprowadzonych zajęć, każdorazowo po ich zakończeniu przez osobę prowadzącą zajęcia i osobę szkoloną. 2. W przypadku ośrodka szkolenia kierowców prowadzonego przez jednostkę wojskową, jednostkę resortu spraw wewnętrznych lub szkolenia prowadzonego przez szkołę na karcie przeprowadzonych zajęć dokonuje się wpisu i potwierdzenia przeprowadzenia wyłącznie zajęć praktycznych. Potwierdzenie przeprowadzenia zajęć teoretycznych dokonywane jest w dzienniku przeprowadzonych zajęć. 8. 1. Kierownik ośrodka szkolenia kierowców, który wydał kartę przeprowadzonych zajęć, w przypadku przerwania szkolenia, podkreśla i podpisuje kartę po ostatniej wpisanej pozycji. 2. W przypadku przerwania szkolenia kartę przeprowadzonych zajęć zachowuje osoba szkolona, a jednostka prowadząca szkolenie załącza jej kopię do prowadzonej dokumentacji. 3. Jeżeli karta przeprowadzonych zajęć podpisywana jest przez kierownika ośrodka szkolenia kierowców prowadzonego przez jednostkę wojskową lub jednostkę resortu spraw wewnętrznych albo dyrektora szkoły, wpisy w karcie uzupełnia się o potwierdzenie przeprowadzenia zajęć teoretycznych, oraz zajęć z zakresu zasad udzielania pierwszej pomocy ofiarom wypadku - wynikających z dziennika prowadzonych zajęć. 4. Dyrektor szkoły podpisując kartę przeprowadzonych zajęć wydaje dodatkowo zaświadczenie potwierdzające rozpoczęcie szkolenia w ramach zajęć szkolnych. 9. Osoba, kontynuując szkolenie w innym ośrodku szkolenia kierowców lub szkole, przekazuje kartę, o której mowa w 8 ust. 1, jej kierownikowi. Kierownik ośrodka szkolenia kierowców wydaje nową kartę przeprowadzonych zajęć zachowując poprzednią w dokumentacji ośrodka. 10. 1. Po ukończeniu szkolenia podstawowego lub dodatkowego kierownik ośrodka szkolenia kierowców wydaje zaświadczenie o ukończeniu szkolenia dla osób ubiegających się o prawo jazdy odpowiedniej kategorii, zwane dalej "zaświadczeniem", osobom, które: 1) posiadają wiedzę i umiejętności określone w charakterystyce absolwenta kursu; 2) uzyskały pozytywny wynik egzaminu wewnętrznego. 2. Wzór zaświadczenia określa załącznik nr 4 do rozporządzenia. 3. W zaświadczeniu umieszcza się imię, nazwisko i numer instruktora prowadzącego, o którym mowa w 15. 4. Po wydaniu zaświadczenia lub po zakończeniu szkolenia uzupełniającego, do książki ewidencji osób szkolonych wpisuje się: 1) liczbę godzin zajęć teoretycznych i praktycznych przeprowadzonych w danym ośrodku szkolenia kierowców lub szkole; 2) numer wydanego zaświadczenia; 3) datę zakończenia szkolenia; 4) numer instruktora prowadzącego, o którym mowa w 15; 5) rodzaj odbytego szkolenia. 11. 1. Książkę ewidencji osób szkolonych: 1) przechowuje się przez okres 10 lat od daty dokonania w niej ostatniego wpisu; 2) przekazuje się właściwemu organowi prowadzącemu nadzór, w celu archiwizacji, niezwłocznie po: a) rezygnacji z prowadzenia szkolenia kierowców, b) wydaniu decyzji o zakazie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców. 2. Karty przeprowadzonych zajęć osób wpisanych do książki ewidencji osób szkolonych oraz kopie kart osób, które przerwały szkolenie, przechowuje się przez okres 24 miesięcy od dnia dokonania w nich ostatniego wpisu. Po upływie tego okresu karty i ich kopie podlegają zniszczeniu. 3. Przed zniszczeniem karty lub kopii karty ilość godzin przeprowadzonych zajęć teoretycznych i praktycznych wpisuje się odpowiednio do książki ewidencji osób szkolonych. 12. 1. Zajęcia praktyczne nie mogą być dłuższe niż: 1) 2 godziny dziennie w okresie pierwszych: a) 4 godzin szkolenia - w zakresie prawa jazdy kategorii A1 lub A, b) 8 godzin szkolenia - w zakresie innych niż określone w lit. a kategorii prawa jazdy oraz pozwolenia; 2) 3 godziny dziennie - po określonych w pkt 1 godzinach nauki dla prawa jazdy poszczególnych kategorii oraz pozwolenia. 2. Zajęcia praktyczne mogą być prowadzone, jeżeli osoba szkolona: 1) posiada przy sobie kartę przeprowadzonych zajęć, 2) jest sprawna psychicznie i fizycznie, a w szczególności nie znajduje się w stanie nietrzeźwości, w stanie po użyciu alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu. 3. Instruktor w trakcie zajęć praktycznych może szkolić wyłącznie jedną osobę. 13. W trakcie szkolenia kandydatów na kierowców i motorniczych w pojeździe mogą znajdować się wyłącznie instruktor i osoba szkolona oraz: 1) jeden dodatkowy uczestnik kursu, 2) kandydaci na instruktorów wraz z ich wykładowcą, 3) kierownik ośrodka szkolenia kierowców lub upoważniony przez niego pracownik tego ośrodka lub szkoły, 4) osoba sprawująca w imieniu starosty nadzór, o którym mowa w art. 108 ustawy, 5) tłumacz, jeżeli osoba szkolona nie włada językiem polskim w stopniu umożliwiającym prowadzenie szkolenia, 6) tłumacz języka migowego jeżeli osoba szkolona jest głuchoniema - jeżeli pojazd jest wyposażony w wystarczającą ilość miejsc siedzących. 14. 1. Łączny czas pracy instruktora nie może być dłuższy niż 12 godzin w ciągu doby. 2. Do czasu, o którym mowa w ust. 1, wlicza się także czas zatrudnienia na innym stanowisku pracy. 3. Łączny czas zajęć praktycznych prowadzonych przez instruktora w ciągu doby nie może przekraczać 8 godzin. Do tego czasu nie wlicza się przerw pomiędzy zajęciami. 4. Instruktor jest obowiązany złożyć pracodawcy odpowiednie oświadczenie na piśmie czy wykonuje pracę w innym miejscu, zawierające informację o ilości godzin pracy w ciągu doby. 15. 1. Instruktor prowadzący: 1) koordynuje realizację procesu szkolenia kandydata na kierowcę lub motorniczego; 2) może brać udział w części praktycznej egzaminu państwowego na prawo jazdy na pisemny wniosek osoby szkolonej; 3) nie może ingerować w przebieg egzaminu, o którym mowa w pkt 2. 2. Instruktor prowadzący jest obowiązany do: 1) przeprowadzenia co najmniej 50 % szkolenia praktycznego dla danej osoby szkolonej; 2) przeprowadzenia egzaminu wewnętrznego lub uczestniczenia w nim. 3. Instruktor prowadzący potwierdza w karcie przeprowadzonych zajęć zaliczenie egzaminu wewnętrznego, a jeżeli go nie przeprowadzał, podpisuje się na karcie obok instruktora przeprowadzającego ten egzamin. 4. Za instruktora prowadzącego uznaje się także instruktora, który: 1) prowadził część praktyczną szkolenia dodatkowego; 2) został wyznaczony dla osoby szkolonej przez kierownika ośrodka szkolenia kierowców, jeżeli dotychczasowy instruktor nie prowadzi szkolenia w danej jednostce; 3) został wyznaczony dla osoby szkolonej przez kierownika ośrodka szkolenia kierowców, w którym kontynuuje szkolenie. |
